تبليغاتX
هستم























هستم

سر باز چشم های توام

گفتند: بنویس

گفتم : عشق را نتوانم

گفتند: بنویس

گفتم:

                نان  ‌ ، گرسنگی

                                        پرنده ، قفس

                                                                  من ، بی تو

گفتند:.......

گفتم: هیچ اتفاقی ،اتفاقی نیست

گفتند:...

نه دیگر هیچ نگفتند

گفتم : نوشتن عشق را نتوانم          

نوشته شده در سه شنبه بیست و چهارم اردیبهشت 1387ساعت 15:52 توسط علی| |

جهان از اضطراب تو سرشار

ما را به کجای زمین پرتاب می کنی...؟

 

در کوچه های رنگین کمان صورتت...؟

یا سه شنبه دست هایت...؟

شاید

در اقاقی گیسوانت

ما را به کجای زمین    پر

                                    تا

                                          ب.....

نوشته شده در سه شنبه بیست و چهارم اردیبهشت 1387ساعت 3:31 توسط علی| |

قصه را از بهشت آغاز کن

از همان روزی

                 که حوا بی دلیل مرا بوسید

و من عاشقش شدم

از همان روزی

                            که حوا بی دلیل مرا بوسید

و من سیب را خوردم

نوشته شده در جمعه سیزدهم اردیبهشت 1387ساعت 4:5 توسط علی| |

به شیهی اسبی که از  کوچه های تو  می امد

                                                                        گفتم  

  پرچم واژگون شده دلم را

                                        بر پا کند به نامت

 

نوشته شده در سه شنبه دهم اردیبهشت 1387ساعت 3:43 توسط علی| |

حضرت اردبیهشتِ تو

بهانه ای برای سرخی گل ها

و سبزی

تنها ز چشم های تو می جوشد

و دلتنگی از لرزش شانه های من پیداست

حضرت اردیبهشت

تو...

من...

حالا انگار بهانه سرخی گل ها

چشم های من است باز

حضرت اردیبهشت

نوشته شده در شنبه هفدهم فروردین 1387ساعت 3:21 توسط علی| |

این همه دوست داشتی ها را از تو به یاد می آورم

فاصله تو

 

 قاصدک های هر روزه

                                     که نرسید

                                                       که ندیدی

مردی که از سر انگشت تو نور می گیرد

و پشت باران های هر روزه

                                    رنگین کمان صورتت پیدا می شد

که نرسید

که ندیدم

این همه...... به خاطر می آورم

 

نوشته شده در پنجشنبه هفتم تیر 1386ساعت 13:44 توسط علی| |

بی هوای تو بالای قله اورست نفس می کشم

 

چه می کشد شیر

                            در سیرک

بی هوای دریدن بی هوای جنگل

نوشته شده در سه شنبه پنجم تیر 1386ساعت 14:16 توسط علی| |

رفيق ممنوع

باران و بهار

بهانه اي براي نوروزي ترين لحظه ها

ستاره ها از پلك هاي تو مي گذرند

بوسه ماهي ها در هر تنفس

بر اشك هاي توست

خسته از جاده هاي كه در انتظار من اند

تمام كوچه هارا

حادثه مي بينم

.......

مي آيم به سمتِ .............

نوشته شده در جمعه هفدهم فروردین 1386ساعت 16:11 توسط علی| |

خواب که ندارم

شب ها ابریشم می تابم

صبح ها پروانه درو می کنم

                                       از چاک چاک دستهایم

صبح ها جای تمام لوله باز کنی ها کار می کنم

شب ها پیف پاف می شوم

 

خواب که ندارم

مثل پدر م

                 مثل مادرم

که هدیشان به دنیا لوله بافوری بود

                             که تمام معتاد ها به آن پک می زنند

نوشته شده در پنجشنبه بیست و هشتم دی 1385ساعت 13:39 توسط علی| |

ابر ها در حال تیمم اند

و تو آن بالا نشستی

تا عرق پیشانی ها بخار شود

نوشته شده در چهارشنبه یازدهم مرداد 1385ساعت 14:24 توسط علی| |

رویای لطیف و ممنوع من

 بانو

سر ریز شکو فه های گونه ات بهار می شود

حرفت گل می اندازد

 و من تعبیر خواب می خوانم

حرفت تمام نمی شود

                               آسمان بارانی ایست

                                                        چتر ها سیرابندد

بانو

چه بهاریست

نوشته شده در دوشنبه دوازدهم تیر 1385ساعت 19:24 توسط علی| |

حواسم نيست

خوشگلي هايت را كجا ريختي

                                         كه حالا خضاب مي كني

من ابرو هاي بكرت را عاشق شدم

رسته در بالا و پايين نگاهت

                                    نامرتب و در هم

من گسل هاي صورتت را.......

حالا ماست مالي مي كني

من دلت را عاشق شدم

حواسم نيست

آنقدر زيبا شدي

كه كسي دلت را..............

نكند دلت را.....

حواسم نيست

  نكند

            دلت را......

نوشته شده در یکشنبه بیست و سوم بهمن 1384ساعت 21:53 توسط علی| |

اشک هايت را

به كدامين دريا ريختی

                              تا سيراب شود

هميشه بغض

 

عصری زمستانی

سه شنبه ای ديگر

و صندلی لهستانی تنها

فنجان قهوه ای كه عكس تو را چاپ كرده

موج را از دريا گرفته ای

اشک ها يت.......

هميشه بغض

حرف هايت.....

تو هر جا بباري

من خيس می شوم

فصلی زمستانی

مترسک خيس

 

صندلی لهستانی

 

                          تنها

نوشته شده در شنبه بیست و چهارم دی 1384ساعت 17:55 توسط علی| |

Design By : Night Melody