رویای لطیف و ممنوع من

 بانو

سر ریز شکو فه های گونه ات بهار می شود

حرفت گل می اندازد

 و من تعبیر خواب می خوانم

حرفت تمام نمی شود

                               آسمان بارانی ایست

                                                        چتر ها سیرابندد

بانو

چه بهاریست

نوشته شده در دوشنبه دوازدهم تیر 1385ساعت 19:24 توسط علی| |