چقدر فاصله هست میان لبخند های من و لبخند های شما

دیگر گردنم از حرف های چون شمشیرت نمی برد

پوستم کلفت شده

دیگر دستی برایم نمانده تا بعد از دزدی آنرا قطع کنی

دست هایم به داغی آتش جهنم عادت کرده

و بزرگان شهر به جای نان و اسباب بازی به بچه های شهر گرگ می دهند

نزدیک غروب است

حتی ستاره قطبی هم بیرون نمی آید

می ترسد دزدیده شود

نوشته شده در یکشنبه بیست و دوم مرداد 1385ساعت 20:59 توسط علی| |