خواهش ندارم

دعا ندارم

گلایه ندارم

گریه بلد نیستم

خنده هم نمی دانم

تنها تو را می شناسم تو را که تمام من را تحمل می کنی تو را که می دانی چه بر سر من می اید

تو را که می شنوی پس نخواه که من دوباره بگوییم نخواه که بنالم نخواه که .....

 

نوشته شده در سه شنبه پانزدهم اسفند 1385ساعت 21:26 توسط علی| |